210926CottonCityFb

The Cotton City Jazz Band.

Hoera, we mogen weer, was de algemene teneur op deze zondagmiddag. De behoorlijke opkomst onderstreepte deze constatering.

Op weg naar Heerlen, moeten we de  turbo-rotonde bij Nuth zien te overleven. Zoals blijkt is dat gelukt. Bij die rotonde ligt een industrieel complex: “Katoen Natie”. Voorwaar een mooie start voor het concert van de Cotton City Jazz Band, die toch wel uit deze Natie moet komen.
Bruno van Acoleyen stelde de leden van de band voor. Nogal bijzonder was het dat de (uitstekende) bassist Herman Sobrie present was. Immers, hij komt uit Leuven, en in Leuven vond op deze zondag een groot sportspektakel plaats. Op de Vlaamse TV werd op zaterdag gewaarschuwd, vooral niet met de auto naar Leuven te komen, omdat de hele stad was afgesloten. Er werd echter niet verteld hoe Leuvenaren de stad konden verlaten. Dat was Herman echter prima gelukt. Mogelijk een grote ervaring met escape rooms?
De band wist ons prima uit de corona-bubbel te bevrijden. Veel vrolijke stukken, waarbij I’m forever blowing bubbles er nog uitsprong, want op die manier kun je alle kwalijke bubbels zomaar wegblazen! De band deed dus z’n uiterste best om ons de corona-ellende te doen vergeten, en slaagde daar heel goed in.

In de band verving Ronald Wildering de van een hartoperatie herstellende Eddy Sabbe. Het gebeurt wel vaker dat een band een invaller presenteert. Ook nu dus, waarbij je er steeds enorm verbaasd over bent, dat je absoluut niet merkt dat het om een invaller gaat; chapeau voor Ronald.
Eigenlijk moeten alle leden van de band worden genoemd. Vincent van Elferen, die de trombone afwisselde met aangename zang. Of Annemiek Beex, die altijd een aanstekelijke ijver toont. En Jean Pierre Roelants, die mooie drumsolo’s liet horen.
Zoals vaak wordt de band losser naarmate de tijd vordert. Ongetwijfeld heeft  Westmalle daar een positieve invloed op. De laatste set begon met “Alice Bloemkool”. Tenminste dat verstond ik, maar het zal vast anders geweest zijn. Er werd ook mooie afwisseling geboden, waarbij een ingetogen gospel werd opgevolgd door een uitbundig tipitipiti.  En dan nog  een love song over de Nijl. Ik hoorde de Nijlpaarden vrolijk spetteren . Hopelijk gaat het dit seizoen zo verder.

Jan Duysens

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies en accepteert u ons Privacy Statement

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten