2018fb-HiptettFR

Frank Roberscheuten Hiptett International

Een goed begin is het halve werk.
Maar wat is dan een uitstekend begin? Niet het hele werk, hoop ik, want dan krijgen we de rest van het seizoen niets meer! Gelukkig doet het programma heel anders vermoeden. Maar Frank Roberscheuten met zijn hiptett was domweg heel speciaal.

In elk geval deden Frank en zijn kompanen prima werk. Na het tweede nummer, dat een potpourri van Jerome Kern inhield, kwam Shaunette Hildabrand op het podium. Toen pas viel mij op, dat het podium nog altijd niet bijzonder verlicht is. Gelukkig konden we haar wel prima horen, en dat was bij het tweede nummer, waar een nachtegaal aan te pas kwam, heel bijzonder. Je kon in de zaal een speld horen vallen, iets dat zich nog vaker herhaalde.
Frits Landesbergen speelde als laatste stuk van de eerste set een drumsolo. Meer dan de moeite waard. Op zeker moment, drumde hij met zijn handen. Die gingen met de lichtsnelheid heen en weer. Een wonder dat hij daarmee niet in de knoop raakte! Mijn wederhelft nam het op, en stuurde het naar onze kleinzoon, Damyan van 10 jaar, die het drummen ook ontdekt lijkt te hebben. Een enthousiaste reactie tot gevolg!
In de tweede set, vertelde Shaunette het een en ander over Billie Holiday. Door onder meer het “partner-hoppen” van haar moeder wist ze op zeker moment zelf niet meer hoe ze heette. Door haar voorkomen en optreden is haar uiteindelijk de naam toebedeeld, waar ze bekend, zeg maar beroemd, mee geworden is.
Set 2 werd door Shaunette afgerond met “what a little moonlight can do”. Dat de zon nog volop scheen, maakte het moeilijk om helemaal in de stemming te komen. Maar Shaunette kreeg toch een zekere sereniteit voor elkaar.
Set 3 werd gestart met een pianosolo door Olaf Polziehn. Hoewel hij later ook nog vertelde hoe het stuk heette, is mij dat ontgaan. Tijdens zijn (fenomenale)) spel zat ik me af te vragen wie dit enigszins dromerige stuk had gemaakt. Ik kwam tot de (onjuiste) conclusie dat het wel van Claude Debussy kon zijn, die het in een jazzy bui had geschreven.
Later in deze set zong Shaunette, en speelde Frank een wonderbaarlijk duet. Heel leuk te horen hoe stem en sax elkaar kunnen versterken. De laatste set werd erg toepasselijk afgesloten met ’s Wonderfull. En dat was deze middag heel zeker! Het neusje van de zalm!
Een toehoorder.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies en accepteert u ons Privacy Statement

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten